Full text : Festschrift zu dem 100jährigen Bestehen der Feuerwehr in Merzig-Saar

Die Motlterlieb'.

Weise: Wenn die Blätter leise rauschen.

Off der Welt datt scheenste es,
Motterlieb' jo ganz geweß,
Denn schuns an demm klainste Kend
Jeder Ainer datt och fend.
Denkt mer an die Zeit zereck,
An die Kendhaid — an datt Gleck
Wie die Motter Omens kom,
Ainem off die Arme nohm,
O komm, o komm, o komm! —
An demm Bettche doht se hucke
Steif on fest die ganze Naacht,
Doht en datt Gesichtche gucke
Wenn't och wie en Appeltaart.
Doht och singe: Haija, bobaija,
Schlof mei Herzje sanft on seeß,
Moͤtterlieb' wacht an der Haija —
Treet nohm Takt se met de Feeß!

Doch beim aller laißtte Krach
Es dä Dotz schuns widder wach
Wälzt sich en demm Bett eromm
Brengt fur Brelle rain sich omm,
Strampelt, zappelt met de Bain,
Doht, als wär' e ganz allain,
Doch die Motter, die wierd bieß,
Get em jetzt paar Reppestiek
O je! o je! o je!
Met der Schluppa, Melichdeppe,
Met em Nagachtlicht en der Hand
Doht se en de Kich jetzt heppe,
Hellt herbei dat Weckelband.
Kimmt se widder, wat e Wonner
Hat et Schraije ganz vergeß'
Aus der Titt vom Desch eronner
Hat dä Watz datt „Guts“ gefreß.

Kimmt mer späder en die Welt,
Wie dat „Wannere“ doch gefällt,
Met demm Ranze, Stecke, Stab,
Gieht mer dann, Berg off, Berg ab.
Wenn die Sonn' dann zieht zor Roh
Wannert mer der Herberg zo,
On vur Fraid datt Herz bahl springt
Wenn die Herbergsmotter winkt:
O komm, o komm, o komm! —
Wenn mer sich en't Bett well läje,
Säht se „Ach, mein lieber Sohn,“
Ich hann jo gar nix dohgäje,
Oekomm, o komm, o komm! —
Moßt dä Krage aus irscht dohn.
Doht dä Hals dann got begucke,
Ob gestoch net hat en Binn,
Wenn och nix em Himd doht hucke,
Jo, dann kann mer schlofe ginn.
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.