$ 134 [134], Zu $ 128: bam ‘Baum’:
Nom.-Acc.: Sg. da bam Pl. da bä:m
Gen.: fum. bam dar bä:m = fun. da bä:men
Dat. : dam ba:m da bä:man
S 135 [235]. Zu 8 129: man ‘Mann’ und kreits ‘Kreuz’:
a) Nom.-Acc.: Sg. da man Pl. da me'n.o
Gen.: das ma'n.s|=fu'm. man) dar me'n.a, fun. da me'n.arn
Dat. : dam man da me'n.arn
b) Nom.-Acec.: Sg. dat kreits Pl. da kreitso
Gen.: fun. dam kreits der kreitsa=fu'n. da kreitsarn
Dat.; dam kreits da kreitsorn
3 136 [136]. Zu $ 130: S$do'n. ‘Stunde’ und herts ‘Herz’:
3) Nom.-Acc.: Sg. dat herts Pl. da hertsan
Gen.: fun. dam herts dar hertsa = fun. dan hertsan
Dat.: dam herts dan hertsan.
b) Nom.-Ace,: Sg. da &do'n. Pl. da Sdo'n.an
Gen. : fun. da Sdo'n. dar $do'n.an = fu'n.da sdo'n.an
Dat.: da Sdo'n. da $do'n.an.
Diminutiva.
8 137 [137]. Das Diminutivsuffix ist -Xan. Umlautsfähiger Vokal
der Stammsilbe wird umgelautet. Zu bemerken ist, daß das Geschlecht
des Grundwortes auch im abgeleiteten Verkleinerungswort beibehalten
wird. Den Plural bilden sämtliche Diminutiva auf -ar.
bam ‘Baum’, bämyan, pl. bämyar — kul ‘Kugel’, kilyan, pl.
külyar — hä&9. “Haar”, heiryan, pl. heryer.
Wörter auf -an verlieren dies vor dem Suffix: w‘oa.von ‘Ofen’,
iofyan -— depen “Topf”, depyan.
8 138 [138]. Bei gutturalem Stammauslaut findet sich regelmäßig
Diminution auf -alyan: zak ‘Sack’ — zekalyan; Stak “Stock, $tekalyan —
zäx “Sache”, zeyxalyon — bo Buch’, bei yalyon — som. “Zunge”,
tse‘’n.alyon.
Gerne wendet man dies Suffix auch bei Wörtern an, die auf
Zischlaut enden, um so Härten der Aussprache zu vermeiden: des
“Tisch”, de&alyon — fre$ ‘Frosch’, fresalyan. Noch ausgedehntere Verwendung
findet -alyan in der Kindersprache.