328 —
Etwas von der Alten Kirche
und dem was drum herum.
Ein Zwiegespräch.
Dorche: Saa, Malche, haschde's schun geheert?
Heit wird jo die alt Kirch geehrt!
Die steht aweil zweihunnert Johr,
Mir häddes nit gewußt, niwohr?
Nä, ich hanns nit gewißt gehatt,
Mr läbt so hin do in der Stadt,
Mr denkt an's Koche un an's Kaafe
Un hat so viel do rum ze laafe,
Do kummt mr auf so ebbes nit;
Awer wann se feiere, mache mr mit.
Wie die alt Kirch gebaut is wor,
War drowe noch es Owerdor,
Jo, drum erum um Sangehann
E Mauer mit vier Dore draan,
In Meischders Ecke, guck nure hin,
Is noch e Stick vun der Mauer ze siehn.
Jo, jo, mei Mudder saats als schun,
Ich glaab, die wäß noch meh devun,
Die kinnt uns aa, wammer se quäle,
Viel vun der alte Kirch verzähle.
Das glaaw ich, unn mei Vadder erscht!
Du wunnerscht dich, wann de ne heerscht,
Der hat die Glocke als gelitt,
Die Buwe han sich drum gestritt,
Das war for die e Kinnerspiel,
Em alde Leeb war's als ze viel.
Dorche:
Malche:
Dorche: