Nr. 20
Klei m./f. ,Lehm; fette, weiße Tonerde; fetter Bodenfc
A. Bliesransbach (SB): o Klaieprunne ['klabpruna]. Borg (MW): o Em Klei
Fält [em klei'felt], Brotdorf (MW): o De Kleigoorten [da kleTgamtn].
Buding (Mv): 1699 or. frz. sur la clehe (AD Mos 4 E 77), 1704 or. frz. auff
der klehe / langst englinger kle (AD Mos E depot 120 1 G 1), o Kleiwiis
['kleivLs], D ‘inglinger kley ['erjlipe bx], Contz-Ies-Bains (Si): 1640 or. dt.
hinder der Strassen in klebergh (AD Mos 3 E 7273), 1663 kop. 17. Jh. D vff
kleeberg / vff kleeberg langst die strass auss (LH A Ko 231,15/598), 1702 or.
frz. kliberg / sur klibergl le petit kliberg (AD Mos 4 E 30), o Kleeberg
['kleibeeç], Kleeberg hinter stross ['kleibetîç 'ham? de Jdra:s]. Dirmingen (Ot):
1741 or. dt. die kley wiess (LA Sb Nachlass HERMANN BOCK), 1741 or. dt. an
der kleywiess (LA Sb Nachlass Hermann Bock, 818), 1741 dt. bey
kleebrunnen (GEB), 1770 or. dt. in der kleywies / bey kleyborn / bey
kleybrunnen oben am kleyborn (GEB), o In der Kleywiese [en de yleivi:s],
Bei Kleybrunnen [bei glei'bara]. Guermange (Re): 1695 or. frz. sur klematt /
dessus cleyenmatt l delà le kleyenmatte (AD Mos J 6157). Guinglange (Fa): o
Kläi wiis [klei Vi:s]. Insniing (Al): 1756 or. frz. sur le kley madt (AD MM B
1 1895), o Obere kleematt [kle:mat]. Macheren (SA): 1697 or. dt. in grieffen
kläwegen (AD Mos 4 E 341), o Klieffenklaiben ['klifaklaibm], Manderen
(Si): 1707 or. frz. klee houb (AD Mos 4 E 559), o Klehoup [klei'houf] < *Hufe
(?) Metzervisse (Mv): o Derrière hirckley / hirckleg. Nennig (MW): 1795 or.
dt. langst dem weeg langst dem kleebungert (LA Sb Büb B 28, 22), 1795 or.
dt. der kleebungert (LA Sb Büb B 28, 23), o Kleebungert ['kleiborjet],
Kleibongert ['kleiborjet], Ennerm Kleibongert [enem 'kleiboget]. Niedervisse
(Bo): o Kläiwäller heer [kleivele 'hem]. Perl (MW): o Kleibongert
['kleiboqetj. Racrange (Gt): 1748 frz. dans claye ban de racrange (LA Sb
Heimstatt Nr. 38). Rodalbe (Al): 1748 frz. dans claye ban de racrange (LA
Sb Heimstatt Nr. 38). Tritteling (Fa): o Kläifält ['kleifeit]. Volmerange-lès-Boulay
(Bo): o Bai der klaimiilschen [bei de klai'midjn], Wehingen (MW): o
Àn der Kleihoof [en de 'kleiho:f]. Wittring (Sg): o Klaiebärch ['klaisbeeç],
Klaielach ['klablax].
(Vgl. Abb. 26)
B. Das Wort Klei m./f. ,Lehm; fette, weiße Tonerde; fetter Boden1 ist ein
nordgermanisches Wort: Das Lemma geht auf germ. *klaija- m. ,Lehm, Ton‘
zurück (zur germ. Wurzel *klei-, der auch dt. kleben angehört: KLUGE 494,
Orel 215) und wird mit dän. klœg ,zäher, fetter, lehmiger Schlamm1, klœg
Adj. ,klebrig, klitschig1 (Clark Hall/Meritt 69), aengl. claeg, nengl. clay
,Lehm, Ton, Schlamm1, asächs. klei m. ,Ton‘ (in Ortsnamen, in den kleineren
190