4. oder 5. September des Jahres 1089 anläßlich der Verhandlungen über einen
Friedensschluß mit dem Straßburger Bischof ermordet357.
Die Gemahlin Hugos VI. wird in den beiden bereits zitierten Touler Urkunden aus
dem Jahre 1091 erwähnt, allerdings ohne Namennennung358. Die in der Forschung
357 Bemoldi Chronicon, MGH SS V, ad 1089, S. 449: Ugo comes de Eginisheim, indefessus
miles sancti Petri, set nimium credulus Slrazburgensi pseudoepiscopo, a servientibus
eiusdem episcopi occiditur in cubiculo ipsius, cum ipso ad dormiendum collocatus, 2.
Non. Septembris, vgl. den Bericht der von Bernold abhängigen Annales Marbacenses, S.
36: Eodem anno Hugo comes de Egensheim, indefessus miles sancti Petri, sed nimium
credulus Ottoni Argentinensi pseudoepiscopo, a servientibus eiusdem episcopi Haselahe
occiditur in cubiculo, cum ipso ad dormiendum collocatus; siehe dazu aus Sicht der
kaiserlichen Anhängerschaft den Liber de unitate ecclesiae conservanda, S. 263,
allerdings zum Jahr 1090: Eodem etiam anno ... Hug potenlissimus comes Alsaciae post
multa crudelia, quae fecerat vel in ecclesia vel in re publica, occisus est. De talibus
dicitur a Domino per Zachariam prophetatn ad Zorobabel ducem luda: Non in exercitu
nec in robore superabis adversarios, sed in spiritu meo, hoc est in observatione legis
Dei, dicit Dominus exercituum. Fuit enim imperator tunc in Italia, quando haec circa
adversarios suos sunt gesta; ... Sicut enim supra dictum est, nominati illi principes
regni, immo destructores regni perierunt anno MIJCXXX. ab incarnatione Domini,
Annales Ottenburani, ed. G. H. Pertz, MGH SS V, ad 1090, S. 8: Hugo quoque comes
Alsatiae peremptus est\ den ausführlichsten Bericht gibt das aus dem 14. Jahrhundert
stammende Chronicon Mediani-monasterii authore Joanne de Bayon, lib. Il, cap. 83, col.
231 f.: Nonis denique Septembris Hugonis comitis generis Sophiœ cum Ludovico Comite
pridem nuptœ, occisus nimis acer & subitus fuit;... Denique cum in suburbio Argentine
quod sermone Accolarum Halleim vocatur, is Comes ab urbis Episcopo pransum
invitatus, cœnâ etiam peractâ, post longa dispositionum consilia quibus plurimam
noctem verterant, thalamus ipse Pontificis dormitum eos insimul locasset, Sigifridus
Pincerna cujus collegce patrem, sibi verd prcefatus Comes fratrem, olim graviter
mortificaverat: hi duo ipsam cum fidissimis cameram irrumpentes, cum prœsulem ab
intus propulsassent, jam dictum Hugonem somno quidem sopitum multis vulnerum
lacerantes ictibus, cum quatuor vel quinque nobili genere pedissequis interemerunt. Sed
hujus ccedis quanquam Pontificem plerique insontem, aliqui tamen non inexpertem fore
ob illam tnaximè notam arbitrantur, quod dum ante triennium obsidionem castelli
(Cakibudi barbarum idioma nuncupat) per anni metam seduld peragit matutino quodam
prœdictus Hugo illis quietum reclinantibus hostiliter irrumpens ... post multum
sanguinis plures captivos adduxit, reliquosque vix camisiis tectos fugere compellens,
prœsulem ipsum spoliatum cunctis... episcopii, cum plurimo dedecore oppido eliminavit,
das heute verlorene Altdorfer Nekrolog gibt als Todestag den 5. September an. Siehe
Grandidœr, Œuvres, 2. Bd., S. 144, Anm. 3: Nonas septembris Hugo cornes et cum illo
quatuor milites, Bertolf, Egelolf et duo Ijamberti, obierunt anno 1089, vgl. RegBfeStr. I,
Nr. 342, S. 292.
358 Siehe die Urkunde von Bischof Pibo von Toul aus dem Jahr 1091, abgedruckt bei
Douche, Actes, Nr. 24, S. 139 ff.: Siquidem strenuus comes Hugo de Dalborl,
venerabilis Henrici filius intrinsecus Dei tactus inspiratione et nobilis prosapiae beati
Leonis de qua descenderat, ductus dulcedine, praedictam villam [= Marthemont]
assensu conjugis suae et heredum suorum, a quodam magno beneficio quod a nobis
tenebat, avulsam, de manu sua emisit et exclusa omni hereditaria postulatione, in
nostram dominicam minum reposuit nihilque donationis vel advocatiae, nihil omnino
juris alicujus, in manu sua retinuit (Zitat ebda., S. 139). Urkunde des Luctolf,
abgedruckt bei Douche, Actes, Nr.23, S. 134-138: Habeat autem idem piissimus comes
Hugo magnum et antiquum beneficium de eodem venerabili episcopo; ex hoc beneficio
quandam villam quam dicunt Martinimontem avulsam, uterque comes et comitissa de
64