ihm einige Wiesen in der Dossenheimer Gemarkung gegen einen jährlichen Zins
überließen, welche unterhalb der Burg Warthenberg lagen, die Hugo VIII.
anscheinend gehörte161. Die Verhandlungen darüber gestalteten sich schwierig. Der
'Bitte' des Grafen, der, um seiner Anfrage Nachdruck zu verleihen, cum plurimis
honorabilibus personis162 angereist war, wollten der Abt und Konvent zuerst nicht
entsprechen, damit - so heißt es zumindest offiziell in dem Urkundentext - die
Rechte der dort von der Abtei angesiedelten Bewirtschafter des Hofes an den
Wiesen unangetastet bleiben sollten. Erst als die mansionarii wohl auf massiven
Druck Hugos VIII. einlenkten und unter der Bedingung von ihren Rechten
zurücktraten, daß ihnen die jährliche Weideabgabe an den Vogt, welche
Coppelweida genannt wurde, erlassen werde163, gaben auch Abt und Konvent von
Neuweiler nach. Hugo VIII. mußte darüber hinaus versprechen, daß er den Lauf der
Zinsei nicht verändere, die Mühle des Klosters daselbst und ebenso die klösterlichen
Fischereirechte in der Zinsei nicht antaste164. Zusätzlich mußte der
Dagsburger Graf noch Bürgen für seine Versprechungen stellen165. Auch besiegelte
Hugo VIII. schließlich neben dem Abt die Urkunde166.
Anhand der umfangreichen Sicherungsmaßnahmen seitens der Mönche treten deren
Befürchtungen klar zutage, daß sich der Vogt mittels der Wiesen, die er natiir-161
W urdtwein , 9. Bd., Nr. 187, S. 365: Notum facio ego Erpho abbas Novillarensis
Ecclesice tam futuris quam presentibus, qualiter comes Hugo de Dagesburc principalis
advocatus nostrce abbatice ex Metensis Episcopi beneficio ad nos cum plurimis
honorabilibus personis venit, & ut qucedam prata Warthenbergensi castro adjacento, sed
ad jus & ad reditus curtis nostrce Dossenheim pertinentia, ei pro annuali censu
permitteremus, rogavit../, zur Burg Warthenberg siehe unten, den Art. 'Warthenberg'.
162 WtJRDTWHN, 9. Bd., Nr. 187, S. 365.
163 Ebda., S 365 f.: Nos vero, quia nostrum est, res nostrce Ecclesice potius augmentare,
quam alienare, nec hereditario nec censuali jure, prata pro quibus rogabat, voluimus
permittere, ea prcesertim intentione ne mansionarius curtis prcedictce, ad quorum
jura & usus eadem prata pertinebant videremur injuriam facere, vel vectigal nostrum
diminuere. Nobis autem ob praedictam causam assensum petitioni comitis dene
gantibus, mansionarii ejusdem curtis nostrae quicquid juris in pratis possederant
abdicantes, comiti ea permiserunt, ea scilicet conditione, ut nec ipsi, nec eorum posteri
quicquam de solito reditu huobarum diminuerent, & ut ipsi justitiam annualis pascue,
quae vulgari nomine Coppelweida dicitur, quam advocato debeant, deinde relaxatam
haberent.
164 Ebda., S. 366: Verum ut nos retenta omni proprietate nostra in eisdem pratis id
permitteremus praedictus comes advocatus noster Hugo dato Sacramento fidei tam suae,
quam suorum fidelium confinnavit, quod nec cursum fluvii nostri Seinzele quoquam
diverteret, vel locum molendinum, vel jus piscationis aliqua arte, vel per se, vel per
susfeclam personam impedieret.
165 Ebda., S. 366: Quin insuper praeter fidei sacramentum obsides nobis domnum Ottonem
de Geroldiseke, Hezelinum de Wangen Volemarum de Mitthilhusen Albertum de
Heroldesheim instituit, ut si forte, quod absit, praevaricator datae fidei fieret, supradicli
obsides in villam hanc, Novillarensem videlicet, & in potestatem nostram pro fide
commoniti venirent, nec usquam sine nostri licentia ex villa, nisi condigna satisfactione
recepta abirent.
166 Ebda., S. 366 f: Ne autem quis temerarius malitia cecalus hanc Kartam infringat,
predicti comitis Hugonis nostri principalis advocati sigilli inpressione confirmavimus &
nostri.
416