Full text : Studien zur Geschichte der Grafen von Dagsburg-Egisheim

sein  patrimonium  in  Wingen  und  sein  in  der  Wormser  Diözese  gelegenes
patrimonium  Guntersblum  übertrug,  dazu  Güter  des  in  der  Diözese  Metz  liegenden
Dorfes  Rodalben  mit  einem  Ertragswert  von  10  Pfund1396.  Zusätzlich  mußte  er  sich
verpflichten,  nach  dem  Tode  seiner  Großmutter,  der  Gräfin  von  Saarbrücken,  soviel
von  der  ihm  zufallenden  Erbschaft  dem  Bischof  als  ligisches  Lehen  aufzulassen,  als
es  30  Mark  Einkünfte  habe1397.  Ergäben  sich  weniger  als  30  Mark  an  Einkünften,
so  stünde  dem  Bischof  das  Recht  zu,  den  Rest  aus  anderen  dem  Leininger
gewährten  Lehen  zu  ziehen1398.  Diese  Lehensauflassung  durch  den  Leininger  kann
zurecht  als  Präliminarvertrag  gewertet  werden,  „der  vermutlich  erst  die  Türen  zu
den  Haupt  Verhandlungen  öffnete“,  wie  es  Ingo  Toussaint  formuliert1399.  Im  Juni
1239  kam  es  dann  zu  dem  endgültigen  Vertrag  um  die  strittigen  dagsburgischen
Güter1400.  Friedrich  von  Leiningen  mußte  auf  die  Befestigung  in  Girbaden  sowie
auf  den  Weinberg,  auf  alle  Dörfer  im  Breuschtal  sowie  auf  die  für  Renchen  als
Pfand  erhaltene  Burg  Ringelstein  nebst  allen  daraus  resultierenden  Einkünften
verzichten1401.  Dafür  wurde  er  mit  der  Dagsburg  und  den  dazugehörigen  Dörfern

1396  Die  Urkunde  ist  abgedruckt  bei  Grandidier,  Œuvres,  3.  Bd.,  Nr.  370,  S.  351  f.:
Noverint  universi  présentes  et  futuri,  quod  ego  totum  patrimonium  apud  Wingin  et
usque  ad  redditus  decem  librarum  in  Rothaltin  eis  scilicet,  quod  sine  contradictione  in
eadem  villa  teneo  Metensis  dyocesis;  item  omne  patrimonium  meum  apud  Guntirsblum
Wormatiensis  dyocesis,  venerabili  Domino  meo  B.  Argentinensi  episcopo  et  ecclesie
sue  sicut  sibi  ratione  compositionis  super  discordia  castri  de  Dasburg  et  bonorum  sibi
attinendum  inter  nos  facte  promissam,  in  proprietatem  donavi  et  contuli,  et  idem  ab  eo
tanquatn  vasallus  [legius]  infeodum  recepi.  Siehe  RegBfeStr.  II,  Nr.  1065,  S.  77.
1397  Grandidier,  Œuvres,  3.  Bd.,  Nr.  370,  S.  351:  Verum  quia  quantitas  et  redditus  dicti
patrimonii  ad  quantitatem  reddituum  sibi  a  me  promissorum  ad  plenum  sufficere  non
videbantur  per  stipulationem  nomine  meo  et  heredum  meorum  promissi  eidem,  quod
quandocumque  hereditatis  avie  mee.  L.  comitisse  Antique  de  Saraponte  ad  me
devolvetur,  totam  illam  hereditatem  et  patrimonium,  in  quo  ipsi  successore  usque  ad
redditus  trium  marcorum,  in  loco  ubi  Domino  Episcopo  magis  placuerit,  eodem  jure
sicut  istud  in  feodum  recepi  a  quolibet  episcopo  qui  pro  tempore  fuerit,  monicione  ab
ipso  premissa,  ego  et  heredes  mei  masculinis  sexus  in  feodum  legyum  recepimus.  Es
handelt  sich  jedoch  nicht  -  wie  hier  angegeben  -  um  trium  marcarum,  sondern  um
triginta  marcaru/n,  wie  das  in  Anm.  1398  folgende  Zitat  beiegt.
1398  Ebda.,  S.  351  f.:  ...  adeo  quod  si  minus  triginta  marcarum  reddituum  ad  me  in
hereditate  memorata  devolvere  contingeret.  Dominus  episcopus  de  bonis  nunc  receptis
ab  ipso  in  loco  magis  sibi  placenti  defectum  supplere  possit  eundem  quo  facto  prius
recepta  ad  me  tanquam  propria  homagio  priori  super  hoc  penitus  essante  redibunt.
1399  Toussaint,  Grafen,  S.  128.
1400  Der  Vertrag  ist  abgedruckt  bei  Schûpflin,  Alsatia  diplomatica  I,  Nr.  496,  S.  383  f  ;
RegBfeStr.  II,  Nr.  1071,  S.  78.
1401  SchOpflin,  Alsatia  diplomatica  I,  Nr.  496,  S.  383  f.:  Noverint  universi  présentes  &
futuri,  quod  orta  discordia  inter  nos  &  ecclesiam  nostram  ex  una  parte,  &  dilectum
consanguineum  nostrum  &  vasallu/n  Fridericum  comitem  de  Liningen  ex  allers,  super
feodo  castri  de  Dagesburg  &  quibusdam  villis  adjacentibus  eidem  castro,  cum
munitione  quadam  in  Girbaden,  cum  vinea  adjacente,  cum  quibusdam  villis  vallis  in
Bruschetal,  cum  obligatione  castri  in  Ringelstein,  cum  redditibus  quinquaginta
librarum  pro  Reinicheim  facta,  sic  est  mediantibus  prudentibus  viris  consiliariis
nostris  utrunque  amicabili  compositione  finaliter  terminata,  videlicet  quod  dictus
comes  omni  actioni  &  omni  juri,  quod  habebat  in  dicta  munitione  de  Girbaden  &  vinea
adjacente  cum  villis  omnibus  vallis  de  Bruschetal  &  obligationi  castri  predicti  in

388
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.