Inzwischen rüsteten die Pfirter Grafen zum erneuten Kampf gegen den Bischof und
sperrten den Handelsverkehr zu Wasser und zu 1 mide, um die Stadt Straßburg und
das Bistum zu schädigen1384. Auch König Heinrich (VII.) griff im Spätsommer des
Jahres 1229 militärisch in den Konflikt ein. Er belagerte Straßburg, anscheinend
nicht mit großem Erfolg1385. Im Frühjar 1230 kam es schließlich unter Vermittlung
des Abtes Konrad von St. Gallen zu einer Versöhnung zwischen dem Bischof und
Heinrich (VII.), bei der der Bischof eine beträchtliche Geldleistung gegenüber dem
König erbrachte1386. Kurze Zeit später kam es auch zu einem Friedensschluß
zwischen Bischof und den Grafen von Pfirt1387, der ein vorläufiges Ende des Konfliktes
um die ehemaligen oberelsässischen Güter der Dagsburger Grafen brachte,
die der Bischof nun in seinen Händen hielt1388.
Am 29. September 1234 kam schließlich auch eine Vereinbarung zwischen Berthold
von Teck und der Abtei Haute-Seille wegen der strittigen Altdorfer Güter
castro autem Eginisheim et suorum pertinentiis nos et ecclesiam nostram promisit
nunquam aliqualiter impetiturum, ipse et sui heredes a se processuri; aliis autem
castris, bonis, et juribus universis a Marchionibus emptis preter ea que sibi
concessimus infeudum erga nos et ecclesiam Argentinensem inlegraliter renuntiavit.
1384 Siehe dazu Annales Marbacenses, ad 1228, S. 92: Ex hoc autem Pfirritenses et civitates
regis, tantum pudorem et rerum amissionem non ferentes, commoti sunt ira vehementi,
cum etiam regis indignatio super hoc accensa fuisset. Et augmento postmodum
exercitu, sequenti videlicet anno, villas episcopi plurimas incendio concretnantes
depopulati sunt; Conradi de Fabaria Casuum S. Galli continuatio III, ed. I v. ARX,
MGH SS II, S. 181: Unde rex permotus, omnia ipsis oscluseral itinera, Reno, mari,
terraque, dampnumque maximum in mercibus vendendis et emendis accipiebant
RegBfeStr. II, Nr. 944, S. 52 f.
1385 MGH Const II, Nr. 322: Reversi de Bawaria cum triumpho alium collegimus exercitum
ad obsidendum apud Argentinam predictum cardinalem, qui ut dictum est.
Alemanniam intraverat ad impedimentum et humiliationem imperatorie maiestatis;
Chronicon Ebersheimense, MGH SS XXIII, S. 452: Rex, comperta suorum
destitutione, se pro valetudine contra civitatem Argentinensem instaurat obsidione;
Conradi de Fabaria Casuum S. Galli continuatio III, MGH SS II, S. 181: Rex itaque
cardinalem illum cum haberet suspectum, omnia sibi de civitate exire volenti
obscluserat non minus itinera. RegBfeStr. II, Nr. 952, S. 54 f.
1386 Annales Marbacenses, ad 1230, S. 93: Annuente misericordia Dei et compaciente
miseriis hominum reconciliati sunt rex Heinricus et episcopus Argentinensis; et pace
reddita siluit et quievit terra et tumultu bellorum; Conradi de Fabaria Casuum S. Galli
continuatio III, MGH SS II, S. 181: Post discessum igitur cardinalis a civitate
Argentina, pacato aliquantum regis anitno, Argentinam veniens paci reformande cum
dedisset operam, dato argento non modico, ipso venerabili mediante abbate, ipsius
recuperaverunt graciam. Rogatus itaque abbas a burgensibus post maximas graciarum
actiones pro reconciliacione regis 20(fias marcos argenti recepit ab ipsis. RegBfeStr.
II, Nr. 958, S. 55.
1387 RegBfeStr. II, Nr. 961, S. 56. Daß der Friedensschluß mediante Heinrico Friderici filio
zustande gekommen ist, wie in der Literatur und in RegBfeStr. II behauptet wird, kann
aus den dort aufgelisteten Quellen nicht festgestellt werden. Auch bei dem im Regest
angegebenen F. GuiLLlMANN, De episcopis Argentinensibus, Friburgi Brisgoia 1608,
S. 275, findet sich kein Hinweis auf eine Vermittlung des Friedens durch den König.
1388 Eg sjnci bis zum Tode Bertholds von Teck keine Auseinandersetzungen des Bischofs
mit den Pfirter Grafen mehr bekannt. Erst unter Bischof Heinrich III. ist ein
nochmaliges Aufflackem des Streites zu beobachten. Siehe unten, S. 389 f.
386