Girbaden, Bernstein und Egisheim samt Zubehör genannt1341. Daß es sich dabei
keineswegs um eine Schenkung gehandelt hat, sondern eine bestimmte Kaufsumme
seitens des Bischofs gezahlt worden war, wird aus der päpstlichen Bestätigungsurkunde
aus dem Jahre 1228 ersichtlich1342. Auch König Heinrich (VII ), der das
Problem mit den umstrittenen Straßburger Kirchenlehen der Staufer verknüpfte,
verzichtete auf seine Ansprüche an den Gütern der verstorbenen Dagsburger
Gräfin1343. Es sollte die von ihm neu erbaute Burg Girbaden bis Weihnachten in
den Besitz des Bischofs übergehen1344 Dafür wollte er die Genehmigung seines
kaiserlichen Vaters bei bringen1345.
Im Dezember erging schließlich der lange erwartete offizielle Schiedsspruch durch
die beiden Landgrafen des Unterelsaß, Sigibert von Wörth und dessen Sohn Heinrich1346.
Der Schiedsspruch sanktionierte lediglich juristisch die bereits politisch
ausgehandelten Fakten. Die Ansprüche Heinrichs von Brabant auf die Dagsburger
Erbschaft wurden zurückgewiesen, die Markgrafen von Baden seien die alleinigen
Alberti de Tagisburc iure sive proprietario sive hereditario seu alio quocunque modo
devolutam ecclesie integraliter contulimus memorate, tam in castris, oppidis, villis,
possessionibus, quibuscunque hominibus, rusticis scilicet, ministerialibus et vassallis
cum universo iure et pertinentiis ad possessiones et homines supra dictos corporale
prestantes iuramentum quod ubicunque locorum et quicunque episcopus
Argent(mensis) qui pro tempore fuerit a nobis ambobus vel ab altero nostrum coram
iudice quocunque seculari vel ecclesiastico donationis huius warandiam exegerit
personaliter aut aliomodo necessario et utili plenarie prestabimus, eandem eidem et ad
warandiam faciendam et evictionem omnimodam quantum et sicut de iure fuerit sumus
eidem episcopo per idem sacramentum et stipulationem sollempnem et publicam in
omnibus obligati (Zitat nach dem Original).
1341 Ebda: Ad maiorem autem cautelam et efficaliam possessionum predictarum vocabula
quedam propriis et certis nominibus duximus exprimenda, castrum videlicet Tagisburc,
castrum Girebaden, castrum Bernstein, castrum Egensheim cum omni jure et
pertinentiis universis, oppidis, villis, possessionibus quibuscunque, pratis, nemoribus,
silvis, pascuis, cultis et incultis, piscinis, aquarum decursibus, hominibus quoque
quacunque conditione preditis, que omnia sub forma iuramenti et promissione prefala
dedimus et donavimus ecclesie prenominate.
1342 Siehe das Zitat in Anm. 1350.
1343 Die Urkunde ist abgedruckt bei Bóhmer, Acta, Nr. 319, S. 279 f.: Et quia nobis idem
episcopus feodum nostrum, quod ab ecclesia ipsa diu requisivimus, concessit
liberaliter sub ea fonna, sicut in compositione continetur memorata, actionem omnem
et ius universum, quod in omnibus bonis bone memorie comitisse de Dagesburc, filie
comitis Alberti, ab eodem episcopo a marchionibus Hermanno el Heinrico de Badén
ratione successionis hereditarie emptis, competii vel competebat, in manibus
resignavimus et renunciamus eisdem in tantum, quod etiam nec ratione donacionis seu
venditionis vel alia aliqua de causa prefatum episcopum aut aliquem suum
successorwn vel per nos vel per alium aliquem impetemus, vel aliquatenus impedimus
(Zitat, ebda, S. 279).
1344 Ebda., S. 279: Castrum etiam novum ante Girbaden fnoviler edificalumj ante
nativitatem domini instantis anni tradetur in prefati episcopi potestate
1345 Ebda, S. 279 f.: Et hec omnia supradicla per dominum imperatorem patrem nostrum,
sicut et de compositione premissum est, faciemus usque quaque efficaciter observari.
1346 Original in Strasbourg, AD BR, G 41, n° 2, Druck bei Grandidier, Œuvres, 3. Bd.,
Nr. 291, S. 302 f. - RegBfeStr. II, Nr 923, S. 45.
379