Full text : Studien zur Geschichte der Grafen von Dagsburg-Egisheim

auch  als  der  Initiator  der  Stiftung  der  Abtei  Altdorf  überliefert,  die  sein  Sohn  Hugo
ID.  raucus  vollendete119.
Wann  Eberhard  verstorben  ist,  läßt  sich  nicht  genau  feststellen.  Er  ist  jedenfalls
nach  959  noch  am  Leben,  da  er  die  Stiftung  und  Gründung  des  Klosters  Altdorf  erst
nach  diesem  Zeitpunkt  initiiert  hat120.  Ein  von  Schöpflin  übermittelter  Eintrag  im
Altdorfer  Nekrolog  nennt  als  seinen  Todestag  den  18.  Dezember121.  Ein  Todesjahr
wird  nicht  genannt.  Man  hat  in  der  Forschung  vermutet,  daß  als  Todesjahr  966
anzunehmen  ist,  denn  in  der  Continuatio  Reginonis  wird  zum  Jahre  966  ein  Graf
Eberhard  als  verstorben  gemeldet122.  In  den  Fuldaer  Nekrologen  ist  zum  Jahr  966
ebenfalls  ein  Graf  Eberhard  als  verstorben  eingetragen,  in  einem  der  beiden
Nekrologe  wird  das  genaue  Todesdatum  genannt:  der  10.  Mai  966123.  Letzterer
Gräf  Eberhard  ist  auf  jeden  Fall  nicht  mit  dem  Initiator  der  Altdorfer  Stiftung  zu
identifizieren,  da  die  Sterbetage  beider  Personen  differieren.  Ist  aber  der  in  den
Fuldaer  Nekrologen  eingetragene  Graf  mit  jenem  Grafen  Eberhard  in  der
Continuatio  Reginonis  gleichzusetzen?  Der  unter  dem  10.  Mai  966  im  Fuldaer

119  Vom  Stiftungsvorgang  erfahren  wir  aus  einer  Bulle  Leos  IX.,  abgedruckt  bei  Schöpflin,
Alsatia  diplomatica,  1.  Bd.,  Nr.  208,  S.  164  f.;  weitere  Drucke:  Grandidier,  Histoire  1,2,
Nr.  407,  S.  255  f.  u.  M.  Sattler,  Kurze  Geschichte  der  Benedictiner-Abtei  von  Altdorf,
Straßburg  1887,  Nr.  3,  S.  249  f.:  Hunc  locum  dum  frequentaret  Eberhardus  comes  ...  sed
egritudine  prceveniente  &  morte  sequente  impediebatur  a  bono  opere  illo,  filius  ejus
Hugo,  qui  erat  aliquantulum  raucus,  quoniam  sepe  intellexerat  voluntatem  patris,  coepit
hic  edificare  ecclesiolam  in  honore  apostoli  Bartholomei  &  summi  presulis  Gregorii  &
aliarum  reliquiarum  (Zitat  nach  dem  Druck  bei  Schöpflin,  S.  165);  vgl.  dazu  das  auf
der  Papstbulle  basierende,  aus  dem  13.  Jahrhundert  stammende  und  nach  seinen
Anfangsworten  Locus  erat  genannte  Dokument,  abgedruckt  in:  Notitiae  Altorfenses,  ed.
O.  Holder-Egger,  MGH  SS,  XV,2,  S.  993  f.,  auch  ediert  in:  A.  Sieffert,  Altdorf.
Geschichte  von  Abtei  und  Dorf,  Strasbourg-Koenigshofen  1950,  S.  279  f.;  daß  der
Initiator  der  Stiftung  von  Altdorf  mit  Eberhard  III.  identisch  ist,  ergibt  sich  aus  dem
chronologischen  Befund,  der  sich  aus  dem  Zeitpunkt  der  Weihe  der  Altdorfer
Klosterkirche  im  Jahre  974  ableiten  läßt.  Zur  Weihe  der  Altdorfer  Abteikirche  siehe
RegBfeStr.  I,  Nr.  166,  S.  252;  vgl.  auch  die  genealogische  Einordnung  Eberhards  III.  bei
Hlawitschka,  Anfänge,  S.  104  ff.;  zur  Stiftung  von  Altdorf  siehe  unten,  S.  187  ff.
120  Siehe  dazu  unten,  S.  188.
121  Schöpflin,  Alsatia  illustrata,  S.  477:  HU  sunt  fundatores  hujus  Ecclesice  S.  Cyriaci  in
Altorph.  XV.  Kal.  Jan.  obiit  Heberhardus  Comes,  qui  requiescit  in  choro  summo  ibidem.
122  Continuatio  Reginonis,  in:  Reginonis  abbatis  Prumiensis  chronicon  cum  continuatione
Treverensi,  ed.  F.  Kurze,  MGH  Script,  rer.  Germ.,  Hannover  1890,  ad  966,  S.  177:
Eodem  anno  comes  Eberhardus  obiit;  vgl.  dazu  E.  Krüger,  Zur  Herkunft  der
Habsburger,  in:  Jahrbuch  für  Schweizerische  Geschichte  13.  Bd.,  Zürich  1888,  S.  504,
der  allerdings  die  Quellenstelle  nicht  nennt;  E.  Kimpen,  Rheinische  Anfänge  des  Hauses
Habsburg-Lothringen,  in:  AHVNRh  123,  1933,  S.  16;  Vollmer,  Etichonen,  S.  179  mit
Anm.  312.
123  Annales  necrologici  Fuldenses  maiores  779-1065,  ed.  J.  F.  Böhmer,  Fontes  rerum
Germanicarum  III,  Stuttgart  1853,  ad  966,  S.  157:  Eburhart  comes  vi.  id.  mai.  In  den
Annales  necrologici  Fuldenses  minores  788-997,  ad  966,  S.  154,  wird  der  Tod  Eberhards
ohne  Tages-  und  Monatsangabe  verzeichnet:  Eburhart  comes.  Neue  Edition  in:  Die
Klostergemeinschaft  von  Fulda  im  früheren  Mittelalter,  hrsg.  v.  K.  Schmid,  Bd.  I,
München  1978,  S.  337;  vgl.  ebda.,  Bd.  11,1,  S.  389,  wo  vermutet  wird,  daß  es  sich  bei
diesem  Grafen  namens  Eberhard  um  einen  Grafen  im  Niederlahngau  aus  dem  Geschlecht
  der  Konradiner  handelt.

25
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.