Hof des Klosters Neuweiler in Dossenheim gehörten1130. Die Verhandlungen
darüber gestalteten sich schwierig. Der 'Bitte' des Grafen, der, um seiner Anfrage
Nachdruck zu verleihen, cum plurimis honorabilibus personis1131 angereist war,
wollten der Abt und Konvent zuerst nicht entsprechen, damit - so heißt es zumindest
offiziell in dem Urkundentext - die Rechte der dort von der Abtei angesiedelten
Bewirtschafter des Hofes an den Wiesen unangetastet bleiben sollten. Erst
als die mansionaru wohl auf massiven Druck Hugos VIII. einlenkten und unter der
Bedingung von ihren Rechten zurücktraten, daß ihnen die jährliche Weideabgabe an
den Vogt, w elche Coppelweida genannt wurde, erlassen werde1132, gaben auch Abt
und Konvent von Neuweiler nach. Hugo VIII. mußte darüber hinaus versprechen,
daß er den Lauf der Zinsei nicht verändere sowie die Mühle des Klosters daselbst
und ebenso die klösterlichen Fischereirechte in der Zinsei nicht antaste1133.
Zusätzlich mußte der Dagsburger Graf noch Bürgen für seine Versprechungen
stellen1134 Hugo VIII. besiegelte schließlich neben dem Abt die Urkunde mit1135,
An Hand der anfänglichen Weigerung des Abtes und Konventes, dieser Bitte zu
entsprechen, ist deutlich abzulesen, daß das Ansinnen des Grafen eimgen Konfliktstoff
in sich barg. Durch die umfangreichen Sicherungsmaßnahmen seitens der
Mönche treten deren Befürchtungen für uns klar zutage, nämlich, daß sich der Vogt
изо Wurdtwein, 9. Bd., Nr. 187, S. 365: Notum facio ego Erpho abbas Novillarensis
Ecclesiae tam futuris quam presentibus, qualiter comes Hugo de Dagesburc principalis
advocatus nostrae abbatice ex Metensis Episcopi beneficio ad nos cum plurimis
honorabilibus personis venit, & ut quaedam prata Warthenbergensi castro adjacenta,
sed ad jus & ad reditus curtis nostrae Dossenheim pertinentia, ei pro annuali censu
permitteremus, rogavit.
1131 Ebda. Zitat siehe Anrn.l 130.
1132 Ebda., S. 365 f.: Nos vero, quia nostrum est, res nostrae Ecclesiae potius augtnenlare,
quam alienare, nec hereditario nec censuali jure, prata pro quibus rogabat, voluimus
permittere, ea praesertim intentione ne tnansionarius curtis praedictae, ad quorum jura
& usus eadem prata pertinebant videremur injuriam facere, vel vectigal nostrum
diminuere. Nobis autem ob praedictam causam assensum petitioni comitis
denegantibus, mansionarii ejusdem curtis nostrae quicquid juris in pratis possederant
abdicantes, comiti ea permiserunt, ea scilicet conditione, ut nec ipsi, nec eorum posteri
quicqucun de solito reditu huobarum diminuerent, dc ut ipsi justitiam annualis pascue,
quae vulgari nomine Coppelweida dicitur, quam advocato debeant, deinde relaxatam
haberent.
1133 Ebda., S. 366: Verum ut nos retenta omni proprietate nostra in eisdem pratis id
permitteremus praedictus comes advocatus noster Hugo dato Sacramento fidei tam
suae, quam suorum fidelium confirmavit, quod nec cursum fluvii nostri Seinzele
quoquam diverteret, vel locum molendinum, vel jus piscationis aliqua arte, vel per se,
vel per susfectam personam impedieret.
1134 Ebda., S. 366: Quin insuper praeter fidei sacratnentum obsides nobis domnum Otlonem
de Geroldiseke, Hezelinum de Wangen Volctnarum de Mitthilhusen Alberlum de
Heroldesheim instituit, ut si forte, quod absit, praevaricator datae fidei fieret,
supradicti obsides in villam hanc, Novillarensem videlicet, & in potestatem nostram
pro fide commoniti venirent, nec usquam sine nostri licentia ex villa, nisi condigna
satisfactione recepta abirent.
1135 Ebda., S. 366 Г: Ne autem quis temerarius malitia cecatus hanc Kartam infringat,
predicti comitis Hugonis nostri principalis advocati sigilli inpressione confirmavimus
<& nostri
340