Full text : Studien zur Geschichte der Grafen von Dagsburg-Egisheim

II.  seine  Ländereien  unter  sich  auf  teilen  wollen960.  Die  Hälfte  des  von  Heinrich  von
Brabant  zu  erwartenden  Erbes  sollte  der  Graf  von  Loon  von  diesem  zu  Lehen
erhalten961.  Von  Aktivitäten  des  Dagsburger  Grafen,  mit  möglichen  Erben  Abmachungen
  oder  Verträge  zu  schließen,  ist  zu  diesem  Zeitpunkt  noch  nichts
bekannt.
Am  3.  November  des  Jahres  1200  (oder  1202)  ist  Albert  II.  von  Dagsburg  neben
Herzog  Heinrich  von  Limburg  und  Graf  Philipp  von  Namur  in  der  Vertragsurkunde
Herzog  Heinrichs  von  Brabant  mit  Graf  Dietrich  von  Holland  als  Zeuge
nachzuweisen962.  Zudem  tritt  er  noch  in  unmittel  barer  zeitlicher  Nähe  zu  dem  eben
genannten  Datum  zusammen  mit  dem  Brabanter  Herzogspaar  als  Friedensvermittler
zwischen  Bischof  Dietrich  von  Utrecht  und  dem  Grafen  von  Holland  auf963.  Im
Jahre  1203  findet  man  Albert  II.  auf  seiten  des  Grafen  Ludwig  von  Loon,  der  wegen
der  Vogteirechte  von  St.  Truiden  mit  Heinrich  von  Niederlothringen  in  Fehde  lag.
Ludwig  hatte  sich  im  Verlauf  der  Fehde  politisch  mit  dem  Lütticher  Bischof  Hugo
verbunden,  ihm  am  22.  Juni  1203  einige  seiner  Ländereien  übertragen  und  von
diesem  als  Lehen  zurückerhalten.  Bei  dieser  Lehensübertragung  waren  auch  Albert
II.  von  Dagsburg  und  Herzog  Heinrich  von  Limburg  anwesend964,  die  folglich

960  Druck  der  Vereinbarung  in:  Bormans  u.  Schoolmeesters,  Cartulaire  I,  Nr.  75,  S.  120:
Notum  sit  universis  tam  presentibus  quam  futuris  quod  ego  Hetiricus  dux  [x>tharingie  et
marchio,  et  ego  Lodowicus  comes  de  Lon  super  terra  de  Mursal  et  suis  attenditiis  talem
compositionem  inivimus  quod  si  comes  Dasborc  absque  herede  decesserit,  terra  illa  ad
nos  et  heredes  nostros  equaliter  divertetur,  ita  quod  ego  H.  dux  medietatem  illius  terre
tanquam  heres  legitimus  habebo,  reliquam  medietatem  L  comes  de  Lon  a  me  infeodum
tenebit;  quod  si  alter  nostrum  ad  obtinendam  predictam  terram  aliquas  impensas  fecerit,
communi  consilio  hominum  nostrorum  maiorem  partem  illius  expense  ego  H.  dux
solvam,  L.  comes  de  Lon  minorem;  si  etiam  pro  terra  illa  aliquis  per  guerram  nos
infestaverit,  uterque  nostrum  pro  posse  suo  ad  obtinendum  terram  prefatam  totis  viribus
resistet;  weiterer  Druck  der  Urkunde  bei  Butkens,  Trophées  I,  preuves,  S.  49.
961  Ebda.,  siehe  das  Zitat  in  Anm.  960.
962  Druck  der  Urkunde  bei  Koch,  Oorkondenboek  I,  Nr.  244,  S.  407-412.  Zu  den
Datierungsproblemen  siehe  oben,  S.  113  f.  mit  Anm.  626.
963  Undatierte  Urkunde  abgedruckt  bei  Hfjeringa,  Oorkondenboek  II,  Nr.  557,  S.  22  f:  Si
vero  inter  se  discordaverint,  recurrendum  est  ad  ducem  et  ducissam  et  comitem  de
Daisburch,  qui  fidem  dederunt  quod  bona  fide,  nec  favore  nec  odio  ducti,  veritatem
inquirent  et  ad  illos  juratos,  qui  eis  videbuntur  melius  dicere  veritatem,  se  inclinabunt  et
illis  consencient  et  quicquid  ipsi  fuerint  sic  arbitrati,  inquisita  veritate,  ratum  habebunt
episcopus,  comes  et  comitissa,  sicut  ipsi  in  juramento  suo  comprehenderunt.  Regest  bei
Verkooren,  Inventaire  1,1,  Nr.  11,  S.  14  f.  Heeringa,  S.  22,  setzt  die  Urkunde  nach
dem  7.  September  1202  an,  Verkooren,  S.  14,  vor  1203.
964  Urkunde,  abgedruckt  in:  Bormans  u.  Schoolmeesters,  Cartulaire  I,  Nr.  83,  S.  130  ff:
...  testes  sunt  de  nobilibus  viris:  ...  Henricus  dux  de  Lenborc,  Albertus  comes  de
Dasborc  et  de  Musail;  siehe  auch  Reineri  annales,  MGH  SS  XVI,  ad  1203,  S.  656:  Orla
est  magna  dissentio  inter  ducem  Heinricum  Lovanii  et  Lodowicum  comitem  Losensem,
propter  trecensum  Sancti  Trudonis,  ad  episcopum  Metensem  pertinentem,  quem  a
comite  Losensi  removit  et  duci  contulit.  Trudonenses  resistunt,  nec  duci  adquiescunt.
Lodowicus  comes  de  Los  omnia  castra  sua,  Montnacu/n  videlicet,  Brustemiam,  Hallut,
et  omnem  terram  suam,  quam  libere  tenebat,  Sancto  Lamberto  tradidit,  et  super  altare
ipsius,  vidente  clero  et  populo,  praesente  episcopo,  duce  Ardenne  Heinrico  et  comite  de
Musai  Alberto  legitima  donatione  reportavit,  et  de  manu  episcopi  in  hominium  recepit.

311
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.