SULB digital Logo Full screen
  • First image
  • Previous image
  • Next image
  • Last image
  • Show double pages
Use the mouse to select the image area you want to share.
Please select which information should be copied to the clipboard by clicking on the link:
  • Link to the viewer page with highlighted frame
  • Link to IIIF image fragment

1923 (0001)

Access restriction

There is no access restriction for this record.

Copyright

Public Domain Mark 1.0. You can find more information here.

Bibliographic data

fullscreen: 1923 (0001)

Periodical

Persistent identifier:
1671265963
Title:
Der Saarkalender
Sub title:
ein Volksbuch für heimatliche Geschichtsforschung, Kunst, Naturwissenschaft, für saarländische Literatur, Statistik und Volkshumor
Shelfmark:
Z 647
ZDB-ID:
ZDB Icon2981281-1
PPN der Nachfolger-Zeitschrift:
1671266579
Place of publication:
Saarbrücken
Publisher:
Druck und Verlag von Gebr. Hofer AG
Document type:
Periodical
Collection:
Periodicals
Erscheinungsverlauf:
1923 - 1936
Copyright:
Saarländische Universitäts- und Landesbibliothek
Language:
ger

Volume

Persistent identifier:
1671265963_0001
URN:
urn:nbn:de:bsz:291-sulbdigital-512290
Title:
1923
Volume count:
0001
Publisher:
Saarländische Universitäts- und Landesbibliothek
Document type:
Volume
Collection:
Periodicals
Year of publication:
1923
Copyright:
Saarländische Universitäts- und Landesbibliothek
Language:
ger
Digitised pages:
222

Chapter

Title:
Gemischte Beiträge
Document type:
Periodical
Structure type:
Chapter
Digitised pages:
148

Contents

Table of contents

  • Der Saarkalender
  • 1923 (0001)
  • Cover
  • Title page
  • Preface
  • Kalendarium
  • Gemischte Beiträge
  • Contents
  • Inserate
  • Cover

Full text

Saarfalender für das Jahr 1923 
wie lang als der Minſch läbt. 
(Dialekt Ottweiler Gegend) 
Wie der liewe Gott färdig war mit Erſchaffung der Welt, do wollt'r die LäwenSzait fäſchtſete 
forr Minſch un Dier. 
Do kummt d'r Eſel un froot: 
Herr, wie lang ſoll ich läwe? 
-=- Dräißig Johr, is d'r- dass recht jo! = . 
Ach Herr, hat do d'r Eſel geſaad, dass is ä langi Zäit. Betracht noren emol wie mir'ſch gett: 
Vunn morjets frieh bis oweds ſpoot ſchwäre Läſcht ſe draan, die Millich- un GemiesSwähn (-Ge- 
müſewagen) in die Stadt ſe ſchläbbe =- die annere awer, die eſſe un trinke gudd, un ich krien 
nix wie Schleh (Schläge) un Fußtritt. Das3 hall ich fo lang nit ous! 
Do hat'm d'r Herrgott 18 Johr geſ<enkt. | 
Wie d'r Eſel fort war, is d'r Hund komm, Do hat. d'r liewe Gott geſaad: Wie lang willſcht 
dann du läwe? 'm Eſel ſinn 30 Johr ſevill; du wärſcht awer, denk ich, ſefriede ſin demit! 
= Herr, is da88 däi Wille? Vergeß nit, wass ich laafe moß! Dass halle mäi Fieß nit ous. 
Un wann ich nimmeh bälle un nimmeh bäiße kann, was8 dann? Do wärr ich vous äm Ede in 
de annere geſchas3t un därf noch nit krommele! 
Do hat'm der liewe Gott 12 Johr ousgedahn. 
Jetzt i3 d'r Aff komm. | 
= Du willſcht doch ſicher 30 Johr läwe, ſaad d'r liewe Gott. Du brauchſcht nit ſe ſchaffe un 
fe laafe wie d'r Eſel und d'r Hund un biſcht immer kräizvergniegt! M 
-- Ach Herr, hat do d'r Aff aangefang, dass is nit ſo wie's de Aanſchäin hat. Wann's Bräi 
räänt, han ich kä Löffel. J< ſoll immer Spaß und Dorhäde mache un Fraße ſchnäide, daß die 
Läit lache. Un wann ich emol 'n Abbel krien, dann is'r jauer un faul. 
Nä, dreißig Johr hall ich da33 nit ous! 
Do hat'm d'r liewe Gott 10 Johr nohgelo38. „2. . 
Mit'r lätſcht (= zuleßt) is aach der Minſc< kumm un wollt wiſſe, wann jäi Zäit ous wär. 
-=- Dräißig Johr ſollichde läwe, is d'r da88 genonk? -- 
Dämm Minſc< war da383 awer vill je wenig. “ 
= A< Gott, hat'r gejaamert, das8 besje Zäit. Wie kann ich do mäines Läwens froh wärre? 
Bis ich mäi eije Häisje han, ä Kiehche un ä Shwäinche un ä Gaarde mit Bääm =- do mu33 
ich jo ſchunn widder gehn. Oh himmliſcher Vadder, leh noch äbbes druff! 
=- Gudd, ſaad d'r liewe Gott, ich will d'r die 18 Johr vumm Eſel dezu gänn! =- 
=- Da35 is nit genonk! -- 
Na, dann ſollſcht'n a noch die 12 Johr vomm Hund hann! =- 
-.. Als noch fe wenig!, hat der Menſch geruft. = 
-- “Allo dann, ſaad d'r liewe Gott, ich gänn d'r die 10 Johr vomm Aff a no< dezu. Awer 
jebtde langt's! 
Dv is d'r Menſc< fort, war awer nit ſefriede demit. 
So kommt's, da38 d'r Menſc< 70 Johr läbt. . 
Die erſchde dräißig Johr, das3 ſin ſäi menſchliche Johr. Do is'r geſond un monder. Die 
Aarwet ſchma>t'm -- un's Eſſe un's Trinke noch meh. Dann komme die 18 Eſel8johr. Do werd'm 
uffgepackt, wo länger, wo meh. Er mo38 de Joggel mache forr die annere un wärd mit Uz un 
Spott ousbezahlt. Dann kumme die 12 Hundsjohr. Do leiht'r im E>e, krommelt vorr Wut 
un kann doch nimmeh bäiße. Un. wann die Zäit aach erom is, dann komme ſe gudderlätſcht 
noch die 10 Affejohr. Do is d'r Menſch närriſch un kinniſch, macht louder domm Dinges un die 
klänſcht Rutna3 lacht'ne ou8 un 32obbelt'ne am Affezibbel (= Affenſchwanz). 
Der harthörige Gängeler. Zur Winters8zeit machte einmal ein Gängeler eine Hauſierfahrt 
durch3 Fariha Ee 0 ia gegen Mittag in einem Wirt3haus. Während er hinter dem 
Ofen ſaß und ſeinen knurrenden Magen mit einem Schnäpsc<hen Treſter und einem Stück Brot 
zu beruhigen ſuchte, ſezten ſich die Wirtsleute an den Mittagstiſch. Es gab Erbſenſuppe mit 
Suwerſieiſch und der arme Gängeler ſog den würzigen Duft ſo behaglich in ſich, daß er ganz 
etäubt wurde. | 
Da rief die Wirtin, um mit dem ſtillen Gaſte doch das übliche Wort zu wechſeln: „Et is kalt 
hout, Vädder!“ -=- „Nä, ich ſinn merci!" tönte es hinter dem Ofen hervor. - . | 
Der hört ſcheint's nit hell, dachte die Wirtin und rief nochmals mit erhöhter Stimme: „Et i8 
falt hout, Vädder!“ Und verſtärkt kam wieder die Antwort: „Nä, ich ſinn merci! | 
Die Wirtin ſchüttelte den Kopf und ſchrie nun aus Leibeskräften: „Verſtehn meich doch, et is 
kalt hout Vädder!“ Da ſtand der Gängeler auf. „Jn Goddes Name dann“, ſprach er entſchloſſen, 
„wanners doch nit annerſchder dun!" und ſekte ſich auch an den Mittagstiſch. 
== „Unn ich hann aach kalt gehadd!" pflegte der Erzähler dieſes Schwankes hinzuzufügen. 
in == 
165
	        

Cite and reuse

Cite and reuse

Here you will find download options and citation links to the record and current image.

Volume

METS METS (entire work) MARC XML Dublin Core RIS Mirador ALTO TEI Full text PDF DFG-Viewer OPAC
TOC

Chapter

PDF RIS

Image

PDF ALTO TEI Full text
Download

Image fragment

Link to the viewer page with highlighted frame Link to IIIF image fragment

Citation links

Citation links

Volume

To quote this record the following variants are available:
URN:
Here you can copy a Goobi viewer own URL:

Chapter

To quote this structural element, the following variants are available:
Here you can copy a Goobi viewer own URL:

Image

To quote this image the following variants are available:
URN:
URN:
Here you can copy a Goobi viewer own URL:

Citation recommendation

1923. Saarländische Universitäts- und Landesbibliothek, 1923. Print.
Please check the citation before using it.

Image manipulation tools

Tools not available

Share image region

Use the mouse to select the image area you want to share.
Please select which information should be copied to the clipboard by clicking on the link:
  • Link to the viewer page with highlighted frame
  • Link to IIIF image fragment

Contact

Have you found an error? Do you have any suggestions for making our service even better or any other questions about this page? Please write to us and we'll make sure we get back to you.

What is the fourth digit in the number series 987654321?:

I hereby confirm the use of my personal data within the context of the enquiry made.

Diese Website benutzt Cookies, die für den technischen Betrieb der Website erforderlich sind.